Boutique

Plus de 500 titres

Carterie

Artisanat monastique

Myśl 149

Święty Józef zaznał wielu utrapień: musiał wędrować z brzemienną Maryją przez kraj, znaleźć schronienie dla Matki i Dziecka, gdy nie przyjęto ich w gospodzie, ochronić tych Dwoje przed zbrodniczym obłędem nieprzyjaciela… W każdej z tych prób okazał się osobą godną zaufania Boga i Maryi. Czyż i my nie pragnęlibyśmy, by Pan Bóg i Maryja radowali się pokładanym w nas zaufaniem? My także bowiem otrzymujemy od nich Chrystusa w każdej Komunii. Jak Go przyjmujemy? Jaką stajenką jest nasze serce?

Małżonek Maryi jest zaufanym człowiekiem Dobrego Boga, gdyż on sam całą swoją ufność złożył w Panu. Wydaje się nam, że mamy ufność, ponieważ narażamy się dla Ewangelii, ponieważ z hojnością podejmujemy się różnych dzieł, licząc na Bożą pomoc. Józef tymczasem podjął ryzyko, aby liczyć tylko na Boga: robi to, o co prosi go Bóg, w taki sposób, jaki podoba się Bogu i we właściwym czasie. Nie czyni Boga swoim pomocnikiem; radością Józefa jest jego służba.

Précédent

Suivant