Boutique

Plus de 500 titres

Carterie

Artisanat monastique

Myśl 139

Jezus jako Dziecko, pochylony i pełen staranności pomału stawiał litery, jedną po drugiej. Stojący obok Józef wydawał kolejne polecenia. Jezus pisał z całą powagą, a Józef przypominał o godności tej chwili. Jedno z przykazań zalecało bowiem, by młody dziedzic królewskiego rodu „sporządził sobie na zwoju odpis Prawa” (Pwt 17,18).

Józef kontemplował pojawiające się pomału przykazania na zwoju Jezusa i wspominał, że Mojżesz też kiedyś był świadkiem podobnego widoku piszącego Boga: „Pismo było pismem Boga, wyrytym na tablicach” (Wj 32,16).

Józefie uczący Jezusa pisać, święty Józefie zapraszający Słowo do żywego Pisma, prosimy cię, byś przypominał Bogu jego obietnicę, że od tej pory będzie pisał w głębi naszego jestestwa: „Swe prawo (…) wypiszę na ich sercu” (Jr 31,33), bo Jezus jest Panem naszego życia.

Précédent

Suivant