Boutique

Plus de 500 titres

Carterie

Artisanat monastique

Myśl 119

Wniebowstąpienie to wielka tajemnica, którą najchętniej wyobrażamy sobie jako fizyczne wznoszenie się, wstępowanie do nieba. Ale św. Paweł mówi, że odtąd nasze życie jest „ukryte z Chrystusem w Bogu” (Kol 3, 3). Trzeba to pojmować w ten sposób, iż Chrystus wypełnia swoją obietnicę, że wraz z Nim będziemy stanowili jedno (por. J 17, 21) i że z Bogiem w nas zostaniemy zespoleni w jedno (por. J 17, 23). Wydaje się zatem, że Jego fizyczne wstępowanie do nieba jest jednocześnie Jego zstępowaniem duchowym. Jezus wznosi się, aby człowiek miał dostęp do Jego głębi. Wniebowzięcie naszej natury w Bogu otwiera na obecność Boga w nas i pośrodku nas.

Czyż nie to właśnie zapowiadał Jezus, kiedy stawiał małe dziecko pośród zakłopotanych uczniów (por. Mk 9, 36)? Czyż nie to właśnie objawiał Zmartwychwstały, kiedy ukazał się pośród zalęknionych apostołów (por. J 20, 19)? „Dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo?” (Dz 1, 11). On jest pomiędzy Maryją i Józefem, jest pośrodku nich.

Précédent

Suivant